شيخ حسين انصاريان

25

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

ان جَآءَهُ الْأَعْمَى » « 1 » از اين كه آن مرد نابينا نزد او آمد ! و در معنى دوم نه تنها در خدمت عدم بصيرت يا عمى در قرآن آمده است مثل آيات ذيل : صُمُّ بُكْمٌ عُمْىٌ » « 2 » كر و لال و كورند . يا آيهء : فَعَمُواْ وَصَمُّواْ » « 3 » بنابراين [ از ديدن واقعيت‌ها ] كور و [ از شنيدن حقايق و معارف ] كر شدند . بلكه درجنب عدم بصيرت ، نابينايى ظاهرى را اصلًا كورى به حساب نياورده است تا آن جا كه مىفرمايد : فَإِنَّهَا لَاتَعْمَى الْأَبْصرُ وَ لكِن تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِى فِى الصُّدُورِ » « 4 » در حقيقت اين است كه ديده‌ها كور نيست بلكه دل‌هايى كه در سينه‌هاست ، كور است ! وَ مَن كَانَ فِى هذِهِ أَعْمَى فَهُوَ فِى الْأَخِرَةِ أَعْمَى وَ أَضَلُّ سَبِيلًا » « 5 » و كسى كه در اين دنيا كوردل باشد ، در آخرت هم كوردل و گمراه‌تر است .

--> ( 1 ) - عبس ( 80 ) : 2 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) : 18 . ( 3 ) - مائده ( 5 ) : 71 . ( 4 ) - حج ( 22 ) : 46 . ( 5 ) - اسراء ( 17 ) : 72 .